زمستانم بی تو رنگ قطب به خود گرفته است.

دوباره به وجود کوه مانندت به مانند همیشه نیازمندم.

تا با سردی خود...

گرمم کنی.

برگرد...

تا حس هستی را دوباره در من بیدار کنی.

جهنم هم آدم بی تکلیفی چون من را نمی خواهد...

بهشت هم رویایی است که در سومین روز سال نو پارسال...کمی حسش کردم.

منتظرت میمانم.

با تمام نا امیدی...

حتی اگر قرار باشد با روح به پرواز در امده ام دوباره ببینمت...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن : seems like ya tryin' to bring me down,back down to earth...

پ.ن: سال نو ات مبارک سنگدل.

پ.ن: کاش می تونستی بخونی.